GÜLE GÜLE KOCA MELEK…
 
Barınağa her geldiğimde gözlerim özellikle hep 1-2 köpeği arar.Çünkü bilirim ki genç köpekler kafeslerinde gayet mutlular. Bunlardan biride Kocaoğlan dı. Kapıdan içeri girince   koca vücuduna aldırmadan beni sevin dercesine yanımıza gelirdi. Başına aldığı bir darbeden dolayı öne eğik yalpalaya yalpalaya sarhoş gibi gezerdi bahçede.Dişine göre yemek bulduğunda kimseyle de paylaşmazdı.Çok da boğazına düşkündü.Konserve mamayı ,bisküviyi ,renkli çubukları  görünce aklı başından giderdi.Tek işi bahçede miskin miskin yatmak ,en güzel yemekleri yemek gelen ziyaretçilere kendini sevdirmekti Kocaoğlanın.Kocaoğlan başına gelen onca olumsuzları aldırmayıp yaşamak istiyordu.Acaba aklına gelirmiydi bir gün bu kadar güzel yemekler yiyeceği ,klimalı odalarda uyuyacağı.Hatta Meral abla bütün ambarı ona tahsis etmişti.Arkadaşları Sivas ın karlı dağlarında o soğukta, ayazda bekçilik yaparken o burada keyif yapıyordu. Zamanında sahibi artık yaşlandı işe yaramıyor diye şehrin göbeğine atıvermiş Kocaoğlanı .Attığı yerde Vatan Caddesi olunca anlayacağınız sonuç her zaman ki gibi olmuş .Nereden nereye.Bir gün  acılar içinde İstanbul un göbeğinde bir gün onu çok seven insanların yanında mutlu mesut.Kocaoğlan aynı zamanda çok da çapkındı. Son sevgilisi bady idi .
Bir ayağı çukurda ama gözü başka işler peşindeydi Yani anlayacağınız hala kendini genç delikanlı hissediyor aşık bile olabiliyordu.Her şey çok güzel gidiyordu.Yine okulun tatil olduğu bir gündü ve ben yine Meral ablayla barınağa gelmiştim.   Ölmeden üç gün önceydi. Barınağa geldiğimde Meral abla durumunun kötü olduğunun sabaha çıkmayacağının söyledi Son kez gördüğümde başını yere koymuş artık çok yaşlı olduğundan halsiz ve bitkin bir şekilde verdiğimiz konserve mamayı bile reddediyordu. Zaten 2 gün içindede de ölmüştü Kocaoğlan. Herkes onun için çok emek harcamıştı ve herkes onu çok seviyordu. Hatta Burak babasının da gözbebeğiydi.Yanından ayrılmazdı.Onun için ambara klima bile taktırmıştı.Kocaoğlan öleli 1 sene geçmişti.Ama kimse onun unutamadı.En azından son 5 senesini Yedikule de en güzel şekilde geçirmişti.Barınağın maskotlarından biri olmuştu .Güle güle KOCAMELEK … sana çok eziyet ettiler ama sen son zamanlarını en iyi şekilde yaşadın. Keşke biraz daha bizimle kalabilseydin . Seni çok özleyeceğiz.
08.06.2008
Ezgi YILDIZ.

Sevgili Meral Anneciğim,
 
Ben 3 sene önce barınaktan alındım gerci gelişimle gidişim bir oldu nerdeyse ama belki hatırlarsın. Hani kara kuru birşeydim, şimdiki ablamla annem beni almaya geldiklerinde onların pantolonunu kemirmeye ugrasıyordum. Şimdi 3 yıldır ailemle yaşıyorum. Sıcacık bir yuvam, beni çok seven bir ailem var. Mahallelinin de gözdesi oldum. Herkesle oyunlar oynadığım için beni çok seviyorlar. Evimizin üstündeki parkta bir sürü arkadaşım var. Hepsiyle oyunlar oynuyorum. Yazın çok terliyorum diye annem beni traş ettiriyor. Kuyruguma ponpon yaptıklarında sinir oluyorum onu kovalıyorum diye artık ponpon bırakmıyorlar. Böyle de çok mu çıplak kaldım ne? Tavuk alerjim çıktı sırtımda kaşıntılar oluyordu ama şimdi düzeldi annem beni veterinere götürünce. Tavuk içeren mamalardan oluyormuş veteriner amca öyle dedi. Annem artık tavuk içermeyen mamalar alıyor benim için. Annem bir de bana yagmurluk almış kış için. Üstüme öyle güzel oluyorki sorma! Barınaktaki kardeşlerimi çok özlüyorum evim uzak oldugu için ziyarete de gelemiyorum ama ablam söz verdi götürücekmiş bi gün beni mutlaka… 3 yıl geçti hem de ne çabuk! Hala dün gibi aklımda ailemin beni almaya gelişi. Beni evime getirdikleri ilk gün 24 saat uyudum. Ablamla annem çok korktu birşey mi oldu diye.. Ama uyandımaya da kıyamadılar. Sabah tüm yorgunluğum gitmiş bi şekilde uyanınca canlandım tabii. Evim daha ilk girdiğim anda sıcacık gelmişti bana. Ne de güzel bakılıyorum çok mutluyum burda. Ablam hep benle oyunlar oynuyor annem de her gece film izlerken beni koynuna alıyor, uyutuyor. Bende sevgiyle yalıyorum onları. Geçen gün balkonumuza bir kedi gelmişti çiçeklerimizi yiyordu. Bende havlayıp kaçırdım onu. Annemle ablam beni kahraman ilan ettiler. Bu arada ben tam bir bahçivanım biliyor musun Meral Anneciğim? Çiçekleri çok seviyorum uzun uzun kokluyorum onları. Başımı sürtüyorum yapraklara. Başım okşanıyormuş hissi yaratıyor, hoşuma gidiyor. Bahçemizde bir sürü agaç var hepsini dolaşıyorum tek tek. Bahçeli evimiz oldugu için bol bol koşup oynuyorum. Annem emekli olunca bir tane daha kardeş getiricekmiş bana. Getirsin de beraber oynayalım artık bahcede.. Gecen hafta beni taa Amasra’ya götürdüler. Yolda gıkım çıkmadı yatağımda uyudum bir de camdan dışarıyı seyrettim. Denize girmeyi çok seviyorum ama sokmadılar beni. Bu soğukta hasta olurmuşum! Ama çok seviyorum yolculuk yapmayı annem çok eglenceli bir hale getiriyor. Tek şikayetim adımın Gece oldugunu kimse anlamıyor, herkes Ece sanıyor ilk duyduklarında. Nedense eve su getirmeye gelen amca da bana inatla “Zeytin” diyor. Zeytin değilim ben diyorum, anlamıyor. Parkta da niyeyse sürekli kömür diyorlar. Neyim kömürse artık! Ama has bir beşiktaş güzeliyim! Her yerim siyah ama göğsümde beyaz tüylerim var! Doğustan beşiktaşlıyım yani.. Bütün aile olarak beşiktaş taraftarıyız şans işte buna denir.. Bu arada ablamın bir tane arkadaşı var, beni ablam kadar çok seviyor. Sürekli ablamla bir olup beni mıncıklıyorlar, bende onlarla oyun oynuyorum. Sürekli beni seviyorlar, hediyeler alıyorlar. İki ablam da üstüme düşüyorlar sıkılıyorum yahu! Ama olsun, sevgi arsızı olunmaz dimi Meral Anne? Bu arada sana çok kırgınım bilmiş ol! Diger bütün  evlatlarını ara sor, ziyaret et; ama beni bir kere bile arama! Çok darıldım bilmiş ol! En yakın zamanda aramanı bekliyorumki, gel de gör bak nasıl güzel bir köpek oldum. Oyunlar yaparım hem sana! Barınaktaki kardeşlerimden de haber getirirsin hem… Hepsini öp benim için olur mu? Umarım hepsi benim kadar güzel evlere yerleşip, benim kadar mutlu olurlar. Zaten istediğimiz nedirki, birazcık sevgi o kadar! Bir basımız oksansın bize yeter! Neyse Meral Anneciğim, artık ablam beni yürüyüşe çıkaracakmış ben gidiyorum. Ellerinden de sevgiyle yalıyorum. Beni aramayı unutma olur mu??
 
Hadi hoşçakal Meral Anneciğim, kardeşlerime de selamlar..
Ablamın deyimiyle Kara Böcek Gece